Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
01/04/2023
27/08/2022
"MERDES" 1
7 Ιουλίου 2022
"MERDES" 1
"Να φτύνεις τον κεραυνό
που σε σκοτώνει
με μια λέξη"
Βίκτωρ Ουγκώ
Οι μάχες λήγουν το σούρουπο
όταν η τύχη αλλάζει στρατόπεδο
σημαίες ξέπνοες ξεκοιλιάζονται
και ένα αεράκι φυσάει επίτηδες.
Οι νίκες διαλέγουν τους τολμηρούς
διαλέγουν συνήθως τους πλούσιους.
Οι ήττες διαλέγουν ανθρώπους.
Είναι του Λεωνίδα το "μολών λαβέ"
κι εκείνο του Κωνσταντίνου Δραγάση
"Την Πόλιν σοι δούναι ούκ εμόν".
Όμως εκείνο!
Των τελευταίων μελλοθανάτων της Φρουράς
στο Βατερλό
λίγο πριν λιώσουν τα πυροβόλα
τις σάρκες τους.
Η ξαναμμένη βρισιά
ενός άσημου συνταγματάρχη:
"Σκατά"!
Αυτό το "Μerdes"
στα μούτρα των Άγγλων!
["Μικρά Ονόματα", εκδόθηκε από τον Σάμη
Γαβριηλίδη).
1. ( γαλλ.) Merdes = Σκατά ( μτφ. =Δεν παραδινόμαστε).
Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΠΑΘΙ...
8 Μαΐου 2022
Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΠΑΘΙ...
{όπως το λέει ο Παλαμάς).
"...Ανάξιος όποιος διστάζει...
Ανάξιος μέσα στοὺς πιστούς μου
κι ὅσων παλμὸ καὶ ἀνασαμὸ
τοὺς δίνει ὁ νοῦς μου,
ἀνάξιος ὅποιος δὲ μπορεῖ
μέσ’ στὸ σεισμὸ τὸ χαλασμὸ
κάστρο τὴ γνώμη του νὰ στήσῃ,
καὶ καρτερεῖ,
καὶ λέει: νὰ ἰδῶ· καὶ δὲ μπορεῖ
κι ἀργοσαλεύει του ἡ ψυχή,
σὰν τὸ κυπαρίσσι.
Ἀνάξιος ὅποιος τὰ φτερά του,
φτερὰ ἀπὸ σκέψην ἤ ἀπὸ πράξη
δὲ γοργανοίγει τα –χαρά του, –
γιὰ νὰ πετάξῃ,
βοριὰς θρακιάς, μὲ τοὺς ἀνέμους,
πρὸς τοὺς πολέμους.
Ἀνάξιος κι ὅποιος συλλογιέται
καὶ μέσ’ στοῦ λογισμοῦ του κλειέται
τὴ φυλακὴ
καὶ πότ’ ἐδῶ σκυφτὸς τραβιέται
καὶ πότ’ ἐκεῖ·
Ανάξιος μέσα στοὺς δικούς μου,
σακάτης ὅποιος καὶ βαριέται,
κι ἄς ἐθυσίασε στοὺς βωμούς μου·
κι ὅποιος ξαφνιάζεται καὶ στέκει
ἤ τρέμοντας παραπατεῖ
τὴν ὥρα ποῦ ἔσκουξε ἡ βροντή,
τὴν ὥρα ποὺ ἔπεσε παρέκει
τ ἀστροπελέκι.
Κι ὅποιος ποδίζει κι ἀργὸς μένει,
ἀνάξιος· τὶ κι αὐτὸς βαραίνει
ὅσο βαραίνουν τὰ καράβια
τὰ γέρικα παρατημένα
γιὰ τὰ παιδιά, γιὰ τὰ κουτάβια
ξαρμάτωτα στοὺς μώλους πέρα,
ἐκεῖ ποὺ ἡ μπόρα, ἐκεῖ ποὺ ἡ ξέρα
λυσσομανᾶνε στὰ μπουγάζια
καὶ στἀνοιχτὰ τοῦ ὠκεανοῦ
μακριὰ ἀπὸ τἄπραγα μαράζια
τοῦ στεριανοῦ·
στὰ κύματα π’ ὅσο ἀγριεύουν
κι ὅσο πεισμώνουν,
τόσο τὸν ἄνθρωπο θεριεύουν,
τόσο δυναμώνουν.
Κι ὁ ποιητὴς ἀνάξιος πια!
Κι ἀκόμ’ ἀνάξιος κι ὁ σοφός,
ποὺ δὲν ἀνάφτουν πυρκαγιὰ
κι ἀπὸ τοῦ λύχνου τους τὸ φῶς,
ὅταν ἀλύπητη βαρειὰ
ξεσπᾷ ἡ Ἀνάγκη, καὶ προστάζει.
Ἀνάξιος εἶναι ὅποιος διστάζει!
Ἀνάξιος ὅποιος μέσ’ στὴν Πράξη
ποὺ μέσ’ στὰ αἵματα πατᾷ
κ’ εὐφραίνεται στἀποκαΐδια,
ἀνάξιος ὅποιος ἁπαλὰ
κρατάει τῆς σκέψης τὸ μετάξι
γιὰ πέπλα, γιὰ χρυσοκεντίδια.
Ἀνάξιος ὅποιος μὲ ὅποια σκέψη.–
καὶ ἡ πράξη του εἶναι σὰν τὸ ξύλο
τὸ ποτισμένο ἀπὸ βροχή·
τὸ ρίχνει τῆς φωτιᾶς, νὰ θρέψῃ
τὴ φωτιά· μάταια· πῶς νἀνάψῃ;
ἀνήμπορο εἶναι νὰ καῇ,
γιὰ νὰ κάψῃ.
Ἀνάξιος ὅποιος μὲ τὸ σκύλο
τὸ συρτὸ μοιάζει, σὰ δαρθῇ,
ὅταν ἀργὰ ἢ γοργὰ θἀρθῇ
τῆς κρίσης ἡ ὥρα,
κι ἀντιχτυπιένται τὰ στοιχεῖα,
στὰ σύγνεφα ἤ στὴν Πολιτεία,
κεραυνοφόρα.
Ἀνάξιος ὅποιος ξάφνου ἀκούει
τὸ προσκλητήρι τῶν καιρῶν
νὰ τὸ φυσάῃ ἤ νὰ τὸ κρούῃ
σάλπιγγα ἤ τύμπανο, τὸ ἀκούει,
δὲ λέει: Παρών!
Ἀνάξιος ὅποιος μαρμαρώνει
σὰν νὰ τὸν πότισαν ἀφιόνι
κι ἀντὶ τὰ λόγια τὰ χρυσά,
ποὺ ἀστράφτουνε καὶ ὀρθὰ καὶ ἀκέρια,
τὰ λόγια του μουντά, μισά,
τὰ λόγια του σὰν ἀχνοκέρια.
Ἀνάξιος ὅποιος δὲ γνωρίζει,
γιὰ μέσ’ στὸ νοῦ δὲ σταθῇ
πὼς κυβερνᾷ καὶ πὼς ὁρίζει
τὸ Λόγο ποὺ εἶναι σὰ σπαθί.
Κωστής Παλαμάς
Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Στους νατοϊκούς νταήδες
εμείς αντιτάσσουμε την παιδεία μας.
Και παιδεία είναι
να σέβεσαι τη πνευματική δημιουργία
κάθε λαού.
Ιδιαίτερα αν αυτός
έχει προσφέρει στην παγκόσμια πράξη.
Και πράξη είναι το πνεύμα
μα και το αίμα
που χύθηκε για να είμαστε.
Κι ο ρωσικός λαός πρόσφερε 25 εκατομμύρια
νεκρούς
κόντρα στο ναζισμό
για να μπορώ εγώ να γράφω ελεύθερα
τώρα
αυτές τις φτωχές αράδες.
Και κάποια γυναίκα κάποια μάνα
αποχαιρέτησε τον πολεμιστή
για να μπορώ εγώ να λέω ελεύθερα
τώρα σε σας
τη βαθιά μου συγκίνηση.
25/08/2022
ΣΕ ΧΑΡΤΙΑ ΣΚΟΡΠΙΑ ΚΑΠΟΤΕ
ΣΕ ΧΑΡΤΙΑ ΣΚΟΡΠΙΑ ΚΑΠΟΤΕ
Στα χαρτιά μου, σκόρπια κάποτε, ( που μαζεύτηκαν με την
συμβολή της αποφασιστικής φίλης μου Φ. Μ), βρήκα, αίφνης, ένα γράμμα. Ήταν το
2005, όταν είχα στείλει το βιβλίο μου ¨Αμίρ Αγιάντ" (που είχε εκδώσει ο
ανεκτίμητος και αδικοχαμένος φίλος, Σάμης Γαβριηλίδης), στον σπουδαίο Αργεντινό
ποιητή και ελληνιστή, Οράσιο Καστίγιο.
Η απάντησή του συνοδευόταν, προς μεγάλη μου χαρά, από τη
μετάφραση στα ισπανικά ενός ποιήματος της συλλογής μου.
Το ποίημα ήταν:
"ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙ
Όλα στη θέση τους.
Ζώντας υπερασπίζομαι τη ζωή.
Μονάχα ο πόνος.
Το χέρι που έχασα γράφοντας.
Ο χρόνος μετράει τους ίσκιους του.
Ο πόνος στο χέρι μου.
Και η μετάφραση του Οράσιο Καστίγιο:
MI
OTRA MANO
Todo
en su lugar.
Viviendo
defiendo la vida.
Solamente
el dolor.
La
mano que perdi escribiendo.
El
tiempo cuenta sus sombras.
El
dolor en mi mano.
Στο τέλος του ενθαρρυντικού γράμματος, λες και δεν ήταν ο
σπουδαίος ελληνιστής, ο γνωστός Οράσιο Καστίγιο, με ταπεινότητα έγραψε στα
ελληνικά, σε εμένα τον άγνωστο ετούτα τα λόγια :
"Αγαπητέ μου φίλε.. Ποιος σου έδωσε το όνομά μου
;"
"
Δεν ξέρω.
Ίσως η βροχερή ημέρα, ίσως που έπεσα πάνω του στο
διαδίκτυο , ίσως που από το 2010 έφυγε από τη ζωή, όταν η αγαπημένη του Ελλάδα
τεμαχιζόταν από τις λάμες των μνημονίων, ίσως η στενοχώρια που δεν του μίλησα
έκτοτε, -μόνο πρόλαβα να τον ευχαριστήσω- ( η ανεπίτρεπτη αμέλεια μου), ίσως
όλα ετούτα, με έκαναν να μοιραστώ αυτή την ανάμνηση.
Μπορεί να ήταν η ανάγκη να πολεμήσω την παράνοια της
Πανδημικής Απάτης, με το μόνο όπλο που μπορώ και χειρίζομαι καλύτερα :
Με την ποίηση.
Φεβ 14, 2022 12:23:42π.μ.
ΑΡΝΗΣΗ
ΑΡΝΗΣΗ
Ο παππούς τις φύτευε στο χωράφι.
Τις έφερνε από το βουνό με τις ρίζες τους
τις έχωνε σταθερά
χωρίς κινήσεις βιαστικές
πατούσε το λάκκο με όλο το βάρος του.
Τις πότιζε με τον ιδρώτα του.
Στα τρία χρόνια τις μπόλιαζε.
Ποτέ δεν έμαθαν το νερό
διψούσαν μαζί του.
Από τις σαράντα οκτώ που φύτεψε
τέσσερις πέθαναν στους καιρούς που πέρασαν.
Σαράντα δύο έχω και καλλιεργώ εγώ.
Είναι ακόμα και δύο μικρούλες αγριελιές
που αρνήθηκαν πεισματικά το μπόλι.
Και αντιστέκονται μέχρι σήμερα.
( Από το βιβλίο : "Εν Καιρώ Πολέμου", από τις εκδόσεις
Γαβριηλίδης, Ιανουάριος 2017 , με επιμέλεια του ποιητή Παναγιώτη Κερασίδη).
Φεβ 07, 2022 4:01:49μ.μ.
ΠΟΥ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ;
ΠΟΥ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ;
Πού ξοδεύτηκε τόση φωνή;
η οργή μας πού πήγε;
Ποια δύναμη
κρούει τα τύμπανα του καιρού;
Ποια σιωπή της απαντάει;
Είναι τα ρίγη της μοναξιάς
ο κίτρινος βήχας της θλίψης
η φτώχεια που είναι σκλαβιά
σειρήνα του πολέμου
φωτιά στη ρίζα πορτοκαλιάς.
Πώς αναλώθηκε η μεγάλη πορεία;
Εκείνες πάλι οι ψυχές
πού στον άνεμο κρύφτηκαν;
(Από το βιβλίο : " Εν Καιρώ Πολέμου" ,
Ιανουάριος 2017, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης--Πολτοποιημένο κι αυτό δυστυχώς).
Ιαν 28, 2022 3:06:27μ.μ.
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΑΙΟΥ ΣΚΕΛΕΤΟΥ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΑΙΟΥ ΣΚΕΛΕΤΟΥ
Το όνομά μου το ξέρετε
είμαι τελείως άγνωστος.
Ο τι κι αν ξέρετε
εγώ κατάγομαι από σας
κι εσείς από τα παιδιά μου.
Γεννήθηκα σε λήκυθο
το μισό ενός αιώνα
μιας εποχής κάποιου μετάλλου.
Η ζωή μου πέρασε
στις πόλεις που θα ζήσετε
μέθυσα με το κρασί που ήπιατε
φύλακας κλέφτης στη γη σας
ναύτης ναυαγός στη δική σας θάλασσα.
Ακίνητος ταξιδευτής
Κατήγορος υπερασπιστής
αυτόπτης μάρτυρας αυτών
που θάψατε.
Θύτης και θύμα σας.
Πολίτης στην πατρίδα σας.
Με λένε
όπως με λέγαν και αύριο
όπως θα με φωνάζουν και χτες.
Προορισμός μου το σύμπαν
ή το τίποτα.
Γονείς μου
οι άνθρωποι που θα έρθουν.
Τόπος καταγωγής μου
το χώμα.
(Από την ποιητική συλλογή "Τόπος Καταγωγής",
2000).
Ιαν 25, 2022 12:22:51μ.μ.
ΠΟΡΕΙΑ
ΠΟΡΕΙΑ
Θα ξεκινήσουμε με τραγούδια θανάτου
μέσα από τις άγριες γωνιές της γης μας.
Θα δειπνήσουμε ακούγοντας τις φωνές μας
κάπου μακριά
να μιλάνε στα πεύκα
ενώ αχνά θα ροδίζουν οι παλιές μας ακρογιαλιές.
Θα ξαπλώσουμε ξανά στο χορτάρι
να ακούσουμε
τις σβησμένες καρδιές των ποιητών
κάτω από το χώμα της πατρίδας μας
να μιλάνε για χαμένα καλοκαίρια.
Θα ανεβούμε τους πράσινους λόφους
να δούμε τους ζωγράφους
να φτιάχνουν ακόμα
με ελεύθερα χρώματα
τα μωρουδιακά μας χαμόγελα.
Και το χάραμα θα μας κάνει
να αντικρύσουμε ξανά τα κορίτσια
να φέρνουν στον κόσμο γελώντας
με ήχους παλιούς
τα καινούρια τραγούδια.
12/4/ 1978
( Από το πρώτο βιβλίο :"ΟΙ Μυγδαλιές του
Χειμώνα" εκδάσεις "ΜΑΥΡΙΔΗΣ", Αθήνα 1979).
Ιαν 15, 2022 9:28:48μ.μ.
ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Κίτρινο σύθαμπο στην άκρη της βροχής
πρώιμη νύχτα
ψυχές που φεύγουν και χάνονται.
Διαβαίνουν τα σύνορα
τα δάχτυλα τρυπούν και περνάνε
πάνε πίσω στην ασπρόμαυρη νιότη μας
πιο πίσω στα πρώτα δειλά βήματά μας.
Ψυχές που περνούν απαρατήρητες
και μας γιατρεύουν όταν πονάμε.
Σκιές αγαπημένες
που φτάνουν μόλις αναστενάξουμε
να περπατήσουν ανάμεσά μας.
( Λίγη ποίηση . Από το βιβλίο "Εν καιρώ
Πολέμου", εκδόσεις Γαβριηλίδης 2017, δυστυχώς πολτοποιημένο!).
Ιαν 10, 2022 9:43:16π.μ.
Η ΧΑΛΚΙΝΗ ΒΡΟΧΗ
Η ΧΑΛΚΙΝΗ ΒΡΟΧΗ
Λατρεία
που δένει το νεύρο της μνήμης
ήχος που σέβεται την αρχαία γαλήνη
πείσμα του αγνώστου.
Εκεί που χάνεται υποθέτει
εκεί που ορίζει, κατανοεί και πάλι χάνεται.
Ελπίδα
τροχίζει το όργανο της σιωπής
χέρι που απλώνεται γύρω
πείσμα που δυναμώνει
όταν ξεσπάει η χάλκινη βροχή.
Γνώση
γεμάτη ήλιους και δυνατές ομίχλες.
Η περιπέτεια που αρχινάει
με τη γέννα
και τελειώνει με ένα φαινόμενο φυσικό.
Αχ η ζωή
που ξεκινάει με ένα ερώτημα
και τελειώνει με ένα στίχο
ενός ποιήματος.
( Από το βιβλίο " Χάλκινη Βροχή" εκδόσεις
Γκοβόστη- Ποιητικά 2021)
Δεκ 30, 2021 8:26:52π.μ.
ΞΗΛΩΜΕΝΗ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΞΙΑ
ΞΗΛΩΜΕΝΗ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΞΙΑ
Σκέψου, λέει, πρωθυπουργός!
Αυτός;
Γιατί όχι; Τόσοι έγιναν.
Μπορεί το τίποτα να γίνει κάτι;
Αυτό διδάσκει η Ιστορία.
Η βλακεία είναι η μόνη ιδιότητα
που δεν εμποδίζει την άνοδο.
Ένας πρωθυπουργός
δεν χάνει, ενόσω ζει
την ιδιότητα του βλακός.
Ευτυχώς!
Εντελώς τυχαία επιλογή!...(Από το ποιητικό βιβλίο:
"Χάλκινη βροχή"( το ριγέ τετράδιο), εκδόσεις "Γκοβόστη-
Ποιητικά". Οκτώβριος 2020)
Δεκ 12, 2021 11:28:59μ.μ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)