Μάιος 26, 2014
Ο δήμαρχος Χρήστος Κορτζίδης και η Δικαιοσύνη
Δήμαρχος είναι ο πολίτης που εκλέγεται για να υπηρετήσει τους
συμπολίτες του. Ο ρόλος του συμβολίζει τον αγώνα κατά της συγκεντρωτικής
αντίληψης του κράτους. Ο δήμαρχος οφείλει να εννοεί την τοπική αυτοδιοίκηση ως
θεμελιώδη πολιτική και κοινωνική κατάκτηση κι όχι ως λημέρι εξυπηρέτησης
ιδιωφελών συμφερόντων. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ανελεύθερα καθεστώτα τη
συκοφαντούν ή την καταλύουν.
Σήμερα, με το άθλιο μνημονιακό καθεστώς που λαφυραγωγεί τη χώρα,
δεν μπορούμε να μιλάμε για τοπική αυτοδιοίκηση ούτε καν για αποκεντρωμένη
κεντρική εξουσία. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί στον θλιβερό
παρακοιμώμενο της κεντρικής εξουσίας, που με τη σειρά της εξυπηρετεί τα
συμφέροντα μεγάλων οικονομικών παραγόντων. Εχει ήδη μεταβληθεί σε ένα μόρφωμα
ικανό να εκδίδει μόνο πιστοποιητικά γεννήσεων και θανάτων. Ως άβουλος θεατής
παρατηρεί την απόσπαση των αρμοδιοτήτων της και την ανάθεσή τους σε
κερδοσκόπους.
Η πλειονότητα των δημάρχων και των περιφερειαρχών, δυστυχώς,
υποτάχτηκε. Πολλοί από αυτούς συνέφαγαν με τον κ. Φούχτελ αντί να τον στείλουν
από κει που ήρθε. Οι ίδιοι είχαν το θράσος να ξαναζητήσουν την ψήφο των πολιτών
και αρκετοί, δυστυχώς, επανεξελέγησαν. Το θράσος, άλλωστε, είναι από τα
αρχαιότερα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου είδους. Αρκετοί αντιστάθηκαν.
Ενας από τους δημάρχους που τιμούν την τοπική αυτοδιοίκηση και το
ρόλο της είναι ο δήμαρχος Ελληνικού - Αργυρούπολης, Χρήστος Κορτζίδης. Ο
άνθρωπος αυτός ενσάρκωσε την έννοια του αγωνιστή δημάρχου, μετατρέποντας την
πολιτική πνοή σε πράξη και δράση προς όφελος των πολιτών και όχι των
συμφερόντων. Αρνήθηκε να παίξει το ρόλο του συνοδού. Ο δήμαρχος αυτός
αγωνίστηκε, πέραν των άλλων, για την ελεύθερη πρόσβαση του λαού στις παραλίες
που του ανήκουν. Συγκρούστηκε με συμφέροντα, με τους ανθρώπους της νύχτας. Με
κάθε νόμιμο μέσο, αφυπνίζοντας τους πολίτες ακόμα και με πολυήμερη απεργία
πείνας. Είναι αυτός που αντιστέκεται σθεναρά στην παράδοση του πρώην
αεροδρομίου του Ελληνικού σε γνωστή οικογένεια μεγιστάνων και μάλιστα με όρους
αποικιοκρατικούς. Είναι αυτός που προκάλεσε την έξοχη μελέτη του Εθνικού
Μετσοβίου Πολυτεχνείου, με την οποία αποδείχθηκε ότι με ένα εύλογο κόστος είναι
δυνατή η μετατροπή του σπάνιου αυτού χώρου στον μεγαλύτερο, ίσως, πράσινο
πνεύμονα τουλάχιστον της Μεσογείου.
Γι' αυτό μισήθηκε από τα μεγάλα συμφέροντα. Εκείθεν η λυσσαλέα
προσπάθεια να τον ανατρέψουν. Με τη συνεπικουρία των πάντα προθύμων ΜΜΕ, που
ψωμίζονται από τα πορτοφόλια των ισχυρών, όπως τα ψάρια-πιλότοι από τα αποφάγια
του καρχαρία.
«Θείο δώρο» ήταν γι' αυτούς ο τραγικός θάνατος του 13χρονου
αγοριού σε κάποιο ιδιωτικό λούνα παρκ, που είχε εγκατασταθεί σε κοινόχρηστο
χώρο του δήμου. Πριν καν επιληφθεί η Δικαιοσύνη, το «δικαστήριο» των ΜΜΕ
αποφάνθηκε ομόφωνα: Ενοχος. Με ένα μπαράζ κακοβουλίας και βλακείας σχεδιάστηκε
και οργανώθηκε η αποδόμηση του δημάρχου Χρήστου Κορτζίδη, με μια πρωτοφανή
επιχείρηση κατασυκοφάντησης και χειραγώγησης της πάντα ευμετάβολης κοινής
γνώμης. Σκυλεύοντας τη μνήμη ενός άτυχου αγοριού. Επαναλαμβάνω, πριν καν
επιληφθεί η Δικαιοσύνη.
Κι ενώ είχε ασκηθεί ποινική δίωξη κατά των υπευθύνων του λούνα
παρκ, η αφόρητη πίεση έφερε, επιτέλους, το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Η Εισαγγελία
Πλημμελειοδικών Αθηνών, επιτέλους για τους συκοφάντες, άσκησε ποινική δίωξη εις
βάρος του Χρήστου Κορτζίδη για παράβαση καθήκοντος, ούτως ώστε να βρεθεί στη
δυσχερή θέση να διεκδικεί την ψήφο του λαού συρόμενος ως υπόλογος για το θάνατο
του παιδιού. Ο αρμόδιος εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών, ενώ το αποτέλεσμα
της όποιας έρευνας βρισκόταν από ημέρες στο γραφείο του, βρήκε τη στιγμή να
ασκήσει την ποινική δίωξη τρεις μόνο ημέρες πριν απ' τις επαναληπτικές εκλογές
της 25ης Μαΐου 2014. Οχι, δηλαδή, σε ανύποπτο χρόνο, αλλά στον ύποπτο χρόνο,
όπως εμείς οι νομικοί ονομάζουμε την περίοδο εκείνη, όπου, κατ' αντικειμενική
κρίση, γεννώνται υποψίες για το καλόπιστο ή μη κάποιας ενέργειας.
Με τα λόγια αυτά δεν ισχυριζόμαστε ότι η Εισαγγελία ενήργησε
υποβολιμαία εις βάρος του Χρήστου Κορτζίδη. Η Δικαιοσύνη, όμως, όπως η γυναίκα
του Καίσαρα, πρέπει όχι μόνο να είναι, αλλά και να φαίνεται τίμια. Για κάθε
καλόπιστο παρατηρητή, η ενέργεια αυτή προστιθέμενη στις τόσες επιθέσεις, που
τον τελευταίο καιρό έχουν λάβει χώρα εις βάρος του δημάρχου Χρήστου Κορτζίδη,
δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζεται με εύλογη δυσπιστία.
Είναι πολλά που έχει υποστεί ο λαός μας από το μνημονιακό πολιτικό
προσωπικό της χώρας, για τα οποία η Δικαιοσύνη έχει σιωπήσει εκκωφαντικά. Ισως
κάποτε αναγκαστεί να λογοδοτήσει και η ίδια ηθικά για τις πράξεις και τις
παραλείψεις της.
Ενας έξοχος εισαγγελέας Εφετών, ο αείμνηστος Βασίλης Παππάς,
έγραφε: «Η συντριπτική πλειονότητα του κόσμου πιστεύει και ασφαλώς όχι
αδικαιολόγητα ότι η θέση και η τύχη της μπροστά στη Δικαιοσύνη προσδιορίζεται
περισσότερο από τα μέσα που διαθέτει (κυρίως χρήμα) κι όχι από το δίκιο της.
Στο σημείο αυτό ανακύπτει ο βασικότερος παράγοντας της αμφιβολίας, της
δυσπιστίας και της αμφισβητήσεως απέναντι και στη δικαστική αρχή. Η ανοιχτή και
πικρή κριτική του ρόλου των μέσων (κυρίως του χρήματος) στην ποινική λειτουργία
πάει πολύ μακριά. Είναι κάτι περισσότερο από έλλειψη εμπιστοσύνης. Ρίχνει βαριά
τη σκιά της υπόνοιας και της αμφισβητήσεως πάνω στην ουσιαστική νομιμοποίηση
της ποινικής καταστολής. Πάνω στη δικαιοδοτική της χρεοκοπία».(1-2)
Επομένως, μένει στην ίδια τη Δικαιοσύνη το βάρος της απόδειξης της
τιμιότητας και της ευθυδικίας της.
1.
Βασιλείου Ι. Παππά, Εισαγγελέα Εφετών «Το ποινικό πρόβλημα».
2. Cl. Faugeron «Justice et opinion
publique».
